دسته بندی ها:

دسته بندی ها

دیوانه‌وارترین رویا

دیوانه‌وارترین رویا

تعداد ویدئوها: 12

در دوره ویدیویی «دیوانه وارترین رویا» با ما همراه باشید تا با رویای کوهنوردان در قرن 19 میلادی آشنا شوید. مرتفع‌ترین قله در رشته کوه‌های هیمالیا و در کل دنیا اورست "Everest" نام دارد. این قله با ارتفاع 8848 متر، با نام‌های تبتی کومولانگما "Chomolungma" و نپالی ساگارماتا "Sagarmatha " نیز شناخته شده است و در مرز منطقه ساگارماتای نپال و تبت در کشور چین قرار دارد. این قله در جریان یک عملیات نقشه برداری از کشور هند، که به سرپرستی سر جرج اورست "George Everest" جغرافیادان و نقشه‌بردار انگلیسی در سال 1852 انجام گرفت کشف شد و در نهایت در سال 1865 به افتخار سر جرج اورست نام رسمی آن اورست انتخاب گردید. اورست کوهی از سنگ‌های مرمر و آهک هر ساله به میزان 4 میلیمتر رشد می‌کند. از مشهورترین فاتحان این قله آپا شرپا "Apa Sherpa" نام دارد که تاکنون (2017) 21 بار آن را فتح کرده است. در قرن 19 میلادی شاید بتوان گفت بزرگ‌ترین چالش و هدف ماجراجویان، صعود به بلندترین قله دنیا اورست بود. جرج مالوری "George Mallory" ستوان نیروی زمینی بریتانیا، پس از حضور در جنگ جهانی اول طی سال‌های 1915-1918، به دلیل توانایی‌های بالای خود از سوی کشور انگلستان برای فتح قله اورست اعزام شد. در اولین صعود، جرج موفق شد مسیر مناسبی برای صعود به این قله بدون فتح آن بیابد. در دومین صعود علی رغم تلاش‌های فراوان، تیم دچار بهمن شد و از فتح قله جا ماند. در نهایت در سال 1924 جرج مالوری به همراه همنورد خود اندرو ایروین "Andrew Irvine" که رویای نخستین فاتحان اورست را در سر می‌پروراندند قدم در مسیر این چالش بزرگ گذاشتند. آنها با تجهیزاتی اندک از جمله کفش میخ‌دار، کپسول اکسیژن و طنابی از جنس کتان سفری پرمخاطره و پرچالش را پیش روی داشتند. در تاریخ 7 ژوئن و در حوالی ظهر این دو کوهنورد درحالی که شرایط به شدت سخت محیطی و جسمی را در تحمل می‌کردند درحالی که میان ابرها ناپدید می‌شدند توسط کوهنورد پشتیبان تیم، نوئل اودل "Noel Odell" در نزدیکی کمپ نهایی دیده شدند اما کمی بعد اثری از آنها مشاهده نشد. 75 سال پس از این واقعه، یعنی در سال 1999، کنراد آنکر "Conrad Anker" کوهنورد، سنگ نورد و نویسنده آمریکایی که به همراه تیم اعزامی جستجو برای اجساد مالوری و ایروین به اورست رفته بود، توانست جسد مالوری را در چند صد متری قله بیابد. نشانه‌ای از اینکه مالوری در راه صعود به قله و یا بازگشت از آن دچار حادثه شده و در نهایت درگذشته است وجود ندارد و صعود این کوهنورد بزرگ و همنوردش در هاله‌ای از ابهام وجود دارد. جرج مالوری اگرچه به عنوان یکی از قربانیان قله اورست شناخته شده است اما همیشه در ذهن مردم دنیا زنده است. او در یک سخنرانی در شهر نیویورک در پاسخ به سوال یک خبرنگار که پرسید چرا به اورست می‌‎روید پاسخ داد، زیرا آنجاست (Because it's there). برای مشاهده جزییات سرگذشت جورج مالوری و همنوردش اندرو ایروین در تماشای این مستند با ما همراه باشید.

داستان‌های کوهنوردی

داستان‌های کوهنوردی

تعداد ویدئوها: 6

در دوره ویدیویی «داستان‌های کوهنوردی» قصد داریم شما علاقه‌مندان به ورزش جذاب کوهنوردی "Mountaineering" و سنگ نوردی "Rock Climbing" را به دامان طبیعت ببریم. تاریخچه این رشته مفرح اما در عین حال جذاب و خطرناک به حدود 5000 سال پیش باز می‌گردد. برای برخی افراد، کوهنوردی به عنوان شغل اصلی یا بخش الزامی شغل اصلی آن‌ها به حساب می‌آید. این ورزش به سه بخش اصلی کوهنوردی، سنگ نوردی و کوهپیمایی تقسیم می‌شود. در دو بخش اول، قبل از سفر باید الزام به تمرینات اصولی در دستور کار هر فرد قرار گیرد. رشته ورزشی کوهنوردی مستقیم زیر نظر فدراسیون بین المللی کوهنوردی "UIAA" قرار دارد. صعودهای ورزشی همچون صخره نوردی، نیز زیر نظر فدراسیون بین المللی ورزش‌های صعودی "IFSC" قرار دارند. در این دوره شما را با سه داستان از سری داستان‌ها و تجربه‌های کوهنوردی آشنا خواهیم کرد. ابتدا به شمال شرقی ایالات نیوانگلند در ورمنت "Vermont" آمریکای شمالی می‌رویم. یکی از مشتاق‌ترین افرادی که در این منطقه، سالیان طولانی به ورزش کوهنوردی مشغول است تراویس پکهام "Travis Peckham" نام دارد. این ورزشکار پرشور اخیرا کتابی به نام Tough Schist را نیز در همین زمینه به چاپ رسانده است. پکهام همچنین در شرکت CRAG-VT که در زمینه کوهنوردی و سنگ نوردی فعالیت دارد در ایالات شمال شرقی آمریکا کار می‌کند. در دیگر داستان این دوره به مکان بکر و زیبای Crown Traverse می‌رویم. این مکان مابین مرز آمریکا و کانادا قرار دارد. Missoula از آمریکا شروع شده و به طول 940 کیلومتر تا Banff در کانادا ادامه دارد. مایک ولف و مایک فوت دو ماجراجویی بودند که تصمیم گرفتند این مسیر را طی کنند و با وجود سختی و چالش‌های فراوان موفق به پیمودن این مسیر شدند. در بخش سوم این دوره نیز به یکی از خطرناک‌ترین کوهستان‌های جهان به نام دنالی (موسوم به کوهستان لرزان) در آمریکای شمالی خواهیم رفت. این قله (Denali) مرتع‌ترین قله در آمریکای شمالی و همچنین از لحاظ خطرات و سختی راه در مکان هشتم دنیا قرار دارد. در تاریخ 7 ژوئن 1913، گروهی از کوهنوردان ماجراجو تصمیم گرفتند برای اولین بار این قله (McKinley) را فتح کنند. در ادامه با معرفی دوره‌های آموزشی مستند کوهنوردی همراه ما باشید.

نپال در قاب دوربین

نپال در قاب دوربین

تعداد ویدئوها: 4

در دوره ویدئویی «نپال در قاب دوربین» بخش‌هایی از مستند مفهومی و ارزشمند درون ذهن را مشاهده خواهیم نمود. این مستند توسط فیلمسازان حرفه‌ای به نام‌های رنان آزترک "Renan Ozturk"، دیو ماسِپ "Dave Mossop" و اریک کراسلند "Eric Crosland" ساخته شده است که سفری ماجراجویانه به نپال را نمایش می‌دهد. دو شرکت Camp 4 Collective و Sherpas Cinema به همراه مستندسازان خود و Rory bushfield، فیلم‌ساز و اسکی‌باز مشهور این سفر مهیج را به تصویر کشیده‌اند. هدف اصلی این ماجراجویی، سفر یا سیاحت نگرش از خیابان‌های کاتماندو "Kathmandu"، پایتخت و بزرگترین شهر نپال به قله‌های مرتفع هیمالیا و تصویربرداری‌های مفهومی فوق‌العاده است. نپال سرزمینی کوهستانی در آسیا است که رشته کوه‌های هیمالیا بیشترین بخش از آن را تشکیل می‌دهند. شمال این کشور هشت قله از 14 قله بلند جهان از جمله اورست، بلندترین قله دنیا با ارتفاع 8848 متر را در خود جای داده است. مستند درون ذهن "Into The Mind" مفاهیم فلسفی شگفت‌انگیزی را از زندگی در نپال (قلب هیمالیا) در کنار بومیان ناحیه Sherpas به نمایش درآورده است. آیین‌های محلی ساکنان عجیب بام دنیا در صومعه‌های آن منطقه از اعتقادات مردم و فرهنگ نپال حکایت دارد. در کشور نپال اکثریت مردم پیرو آیین هندو هستند و یکی از معابدشان پاشو پاتینات با معماری شگفت انگیز در شهر کاتماندو قرار دارد. معبد لومبینی "Lumbini"، از مقصدهای زیارتی بوداییان نیز جزء میراث جهانی یونسکو به شمار می‌رود. رنان یکی از سازندگان این اثر هنری به عنوان یکی از چهره‌های خبرساز سال 2013 نشنال جئوگرافیک "National Geographic" شناخته شده است. از آنجا که او علاقه زیادی به کاوش در کوه‌ها و فرهنگ نپال داشت و در اولین سفر خود به آنجا زبان نپالی را آموخته و با مردم آن ارتباط نزدیکی برقرار کرده بود توانست، راهنمای خوبی در این ماجراجویی باشد. رنان همکاران خود را به شرپای محلی، مردی به نام کارما سرینگ "Karma Tsering" معرفی کرد که به کمک وی موفق شدند دنیای داخلی فرهنگ نپال را به تصویر بکشند و چشم انداز اصلی فیلم را شکل دهند. قرار گرفتن دوربین‌ها در مکان مناسب سبب شد تا شکوه کوه‌های عظیم هیمالیا به گونه‌ای تصویر شده باشد که گویا دوربین‌ها درون ذهن شما قرار داشتند. در ادامه شما را به تماشای ماجراجویی مهیج و خاطرات جذاب سفر به نپال دعوت می‌کنیم.

تجربه کوهنوردی در دنالی

تجربه کوهنوردی در دنالی

تعداد ویدئوها: 3

در دوره ویدئویی «تجربه کوهنوردی در دنالی» شاهد سفری پرچالش ولی مهیج و لذت‌بخش توسط یک تیم کوهنوردی حرفه‌ای به کوهستان بسیار سرد دنالی خواهیم بود. کوه دنالی، مرتفع‌ترین کوه آمریکای شمالی در رشته کوه راکی و در ایالت آلاسکا قرار دارد. دنالی با نام سابق مک کینلی "Mckinley" در پارک و منطقه حفاظت شده ملی دنالی قرار دارد. کوهستان دنالی معروف به کوهستان لرزان به دلیل وقوع زمین‌لرزه‌های شدید و مداوم یکی از خطرناک‌ترین کوه‌های جهان است که 6190 متر (feet 20310) ارتفاع دارد. به دلیل ارتفاع زیاد این کوه (Denali)، مردمان منطقه به آن لقب کوه عظمت را داده‌اند. یکی از ویژگی‌های این کوه مرگبار که آن را از سایر کوه‌ها متمایز می‌کند، فاصله کمپ اصلی تا نوک قله می‌باشد که در ارتفاع 5500 متری قرار دارد. این کوه به دلیل ارتفاع زیادی که از سطح دریا دارد، میزان اکسیژن در آن از نیم درصد هم کمتر است و این یعنی تنفس به سخت‌ترین شکل ممکن صورت می‌گیرد. از سال 1932 تاکنون (2017) حدود 100 نفر جان خود را در کوهستان دنالی از دست داده‌اند. سیج کاتابریگا آلوسا "Sage Cattabriga-Alosa"، اسکی‌باز آزاد و لوکاس دباری "Lucas Debari"، اسنوبرد‌سوار بزرگ کوهستان دو آغازگر سفری ماجراجویانه تلاشی را برای صعود، اسکی و اسنوبرد در دنالی انجام دادند. آنها از یک تیم بزرگ کوهنوردان و اسکی‌بازان حرفه‌ای به نام North Face Athlete به رهبری کنراد انکر "Conrad Anker" کمک گرفتند. در این تجربه متفاوت اسکی‌بازان این گروه حرکات نمایشی جذابی را از خود به نمایش گذاشتند. قرار گرفتن در ارتفاع بالای 5000 متر برای اعضای گروه از نظر ذهنی چالش‌برانگیز بود. این تیم حرفه‌ای در 16 ژوئن 2011، سرانجام بعد از 10 روز کوهنوردی سخت و طاقت‌فرسا به قله رسیدند و از آن نقطه با اسکی و اسنوبورد پایین آمدند. به اعتقاد آن‌ها دنالی یک دنیای نامحدود از ماجراجویی بود. از شما علاقه‌مندان به تجربه‌های جسورانه دعوت می‌کنیم در تماشای این دوره جذاب با ما همراه باشید.

کار با طناب

کار با طناب

تعداد ویدئوها: 9

در دوره ویدئویی «کار با طناب» قصد داریم شما را با انواع گره‌های طناب در ورزش‌های مختلف از جمله کوهنوردی و صخره نوردی آشنا نماییم. اگر شما نیز از علاقه‌مندان به ورزش کوهنوردی و طبیعت گردی هستید بهتر است با نحوه صحیح گره زدن طناب به انواع مختلف آشنایی داشته باشید، زیرا گره‌ها در بسیاری شرایط از جان شما محافظت می‌کنند. در عمل فراگیری انواع گره ‌ها برای تمامی افرادی که به گونه‌ای با این وسیله در ارتباط هستند مفید می‌باشد. در حقیقت به هر نوع پیچیدگی که تصادفی نبوده و با فکر انجام شده باشد، گره "Knot" می‌گویند. در زدن انواع گره‌ها دقت نمایید که آنها را به طور واضح و مرتب بزنید تا در زمان باز کردن به مشکل برنخورید. همچنین پس از زدن هر نوع گره نسبت به محکم کردن آن اطمینان حاصل کنید تا بر اثر شل بسته شدن باز نشوند. گره‌ها در برابر فشار، ضربه و کشش مقاوم هستند و به راحتی باز نمی‌شوند و برعکس با فشار بیشتر محکم‌تر می‌گردند. گره‌ها انواع مختلفی دارند که از این بین می‌توان به گره پراسیک"Prusik knot"، تسمه "Water Knot"، حمایت "Munter Hitch"، خودحمایت "Clove Hitch"، دو سر و یک لا "Fisherman Hitch" و ... اشاره کرد. هر گره در جای خود کاربردی ویژه دارد و بسته به شرایط مختلف شما می‌توانید از انواع آنها برای هدف‌های مختلف استفاده کنید. به عنوان مثال از آنجا که گره پراسیک خاصیت چفت شدگی دارد از آن برای فرود آمدن و یا عملیات بالا کشیدن استفاده می‌کنند. در کلیپ‌های این دوره شما می‌توانید نحوه صحیح زدن گره‌ها را بر روی یکی از انواع طناب‌ها یعنی طناب کوهنوردی آموزش ببینید. طناب‌ها در جنس‌های مختلفی از جمله کنف، پنبه، ابریشم، الیاف پلیمری (طناب کوهنوردی) و ... در دو دسته طناب‌های استاتیک و دینامیک وجود دارند. همچنین طناب‌ها بسته به کاربرد آن، یا در امداد و نجات و صنعت و یا در موارد ورزشی مورد استفاده قرار می‌گیرند. از شما دعوت می‌کنیم در تماشای این دوره با ما همراه باشید.

مستند کوهنوردی-لمس مرگ

مستند کوهنوردی-لمس مرگ

تعداد ویدئوها: 15

در دوره ویدیویی «مستند کوهنوردی- لمس مرگ» قصد داریم داستان واقعی صعود دو کوهنورد انگلیسی را روایت کنیم. در سال 1985 میلادی دو کوهنورد "Mountaineer" انگلیسی به نام‌های جو سیمپسون "Joe Simpson" و سیمون یاتس "Simon Yates" تصمیم گرفتند قله 6344 متری پرو (واقع در منطقه ای با نام کوردیلرا هاوهوآش) به نام سیولا گراند "Siula Grande" را فتح کنند. تا آن زمان کسی نتوانسته بود این قله را فتح کند و این دو ماجراجو تصمیم گرفتند اولین کسانی باشند که این قله خطرناک را فتح می‌کنند. برای علاقه‌مندان به کوهنوردی "Mountaineering" و طبیعت هیچ لذتی بالاتر از کشف مکان‌های بکر نیست. در روز اول دو کوهنورد با شور و شوق فراوانی صعود را آغاز کردند. راه سخت و طاقت‌فرسا بود و هیچکدام چنین تصوری در ذهن نداشتند. در روز دوم صعود به دلیل کمبود آب بدن، آنها مجبور شدند پنج لیتر آب بنوشند. بیشتر مساحت این قله را یخ تشکیل می‌داد و این کار کوهنوردان را سخت می‌کرد. آنها با تلاش فراوان در روز دوم به ارتفاع 6 هزار متری رسیدند. دما در این ارتفاع به 40 درجه زیر صفر می‌رسید. روز چهارم، تقریبا تمام مواد غذایی این دو کوهنورد به اتمام رسیده بود. در ادامه راه حادثه غیرمنتظره و وحشتناکی برای یکی از آنها رخ داد. در حین صعود جو سیمپسون چندین متر به پایین سقوط کرد و از ناحیه پا به شدت آسیب دید. سیمون تمام تلاش خود را برای بازگرداندن جو به کمپ انجام داد تا جانش را نجات دهد، اما از طرفی سرما و بوران هوا و از طرفی درد شدید جو، کار را بسیار سخت می‌کرد. طناب به ناگهان سر خورد و به سمت پایین رها شد. آنها همچنان ساعت‌ها به طناب وصل بودند. یکی از آنها ابتدای طناب و دیگری انتهای طناب را گرفته بود. در نهایت سیمون تصمیم گرفت که طناب را قطع کند و جو از ارتفاع نزدیک به 50 متر به سمت پایین پرتاب شد. هیچ چیز برای جو قابل رویت نبود و او در شگفت بود که چطور زنده مانده است. وی در حالی‌که در چاله‌ای به عمق 50 متر گیر افتاده بود، تصمیم گرفت آخرین تلاش‌های خود را جهت نجات و زنده ماندن انجام دهد، به همین خاطر شروع به پایین رفتن از شکاف‌ها کرد. او لحظه‌ای در میان شکاف‌های یخی نور خورشیدی را مشاهده کرد. برای جو دیگر جانی نمانده بود، آب بدن او تمام شده بود و طاقت راه رفتن نیز نداشت. در نهایت جو پس از چند روز جدال با مرگ به نزدیکی کمپ رسید اما هرچه فریاد می‌زد کسی صدای او را نمی‌شنید. اما ناگهان ریچارد مسؤول کمپ گروه احساس کرد از بیرون صدایی می‌شنود و آن دو تصمیم گرفتن به اطراف نگاهی بیندازند. سرانجام با دنبال کردن صدای جو، او را در حالی‌که به شدت آسیب دیده بود پیدا کنند. زنده ماندن او کاملا شبیه به یک معجزه بود. جو در این حادثه یک سوم وزن خود را از دست داد. او توانست پس از دو سال بهبودی مجددا شش صعود دیگر انجام دهد و همچنان به این کار ادامه می‌دهد. پس از این واقعه در سال 2003 فیلم مستند Touching The Void (لمس کردن خلا) با کارگردانی کوین مک دانلد "Kevin Macdonald" و فیلمنامه‌نویسی جو سیمپسون (برگرفته از این واقعه حقیقی) منتشر شد. در ادامه از شما دعوت می‌کنیم به تماشای این مستند جذاب بنشینید.

مستند کوهنوردی- مِرو

مستند کوهنوردی- مِرو

تعداد ویدئوها: 12

در دوره ویدیویی «مستند کوهنوردی مرو» با ما همراه باشید. مستند کوهنوردی مرو "Meru Peak" دست‌آورد ارزشمند کوهنوردان و فیلمسازان مشهور و حرفه‌ای به نام‌های کنراد انکر "Conrad Anker"، جیمی چن "Jimmy Chin" و رنان اوزترک "Renan Ozturk" می‌باشد که در سال 2015 توسط شرکت Little Monster Films انتشار یافت. این مستند یک داستان واقعی از استقامت، پشتکار و دوستی فوق‌العاده انسانی را روایت می‌کند. از افتخارات آن می‌توان به جایزه بهترین مستند از دیدگاه مخاطبان از جشنواره فیلم Sundance (بزرگ‌ترین جشنواره فیلم‌های مستقل در آمریکا) و نامزدی اسکار بهترین مستند اشاره نمود. مرو کوهی به ارتفاع حدود 6660 متر (21,850ft) در هیمالیا است که در منطقه اوتاراکند "Uttarakhand" از کشور هند قرار دارد. این کوه مسیرهای بسیار پیچیده‌ای دارد. در ابتدای این قله سرچشمه رود گنگ (بزرگ‌ترین رود شبه قاره هند) به چشم می‌خورد. ابتدا در اکتبر 2008 این سه کوهنورد ماجراجو برای کشف ناشناخته‌ها و فتح قله مرو وارد هند شدند. سفر هفت روزه برنامه‌ریزی شده آنها به دلیل دماهای زیر صفر با به انتها رسیدن جیره‌های غذایی، در حدود 100 متر قبل از قله متوقف گردید. این تیم سه نفره پس از سه سال تصمیم گرفتند برای بار دوم به مرو سفر کنند. شش ماه قبل از صعود، رنان هنگام اسکی در دامنه کوه مرو به شدت از ناحیه سر و جمجمه آسیب دید. محتمل بود که رنان دیگر هرگز نتواند کوهنوردی کند. صعود به آن ارتفاع، خطر لخته شدن خون در شاهرگ و سکته را در حین کوهنوردی افزایش می‌داد، اما این ریسک برای وی ارزشمند بود. در نهایت تلاش‌های رنان با همراهی کنراد جهت ریکاوری سریع‌تر او به طرز باورنکردنی به نتیجه رسید. سپس گروه با اشتیاق فراوان راهی مرو شد. مرو به صعود ناممکن معروف بوده با این وجود تا سپتامبر 2011، Anker تیم خود را متقاعد کرده بود که بار دیگر به مسیر بال کوسه بروند. به دلیل وجود یک تیغه 500 متری زیبا و گرانیتی به شکل بال کوسه این مسیر به این نام شناخته شده است. این صعود بیشتر از تمام صعودهای کوه‌های هیمالیا ناموفق بوده است. رنان به دلیل آسیب‌دیدگی پیشین، دیگر توان سابق برای کوهنوردی را نداشت ولی عمیقا حس می‌کرد که می‌تواند تیم را همراهی نماید. آنها در آن لحظات سخت مردد بودند که صعود را ادامه داده یا انصراف دهند. در نهایت تصمیم به ادامه گرفتند. پس از هفت روز کوهنوردی تازه به بخش سخت کار رسیدند. شیب دیوار بسیار افزایش یافته بود. در روز یازدهم و در ارتفاع 20000 فوتی و دمای حدود 20 درجه زیر صفر، همگی ترسیده بودند و کنراد آن روز فشار زیادی را تحمل می‌کرد. در نهایت سه کوهنورد به محدوده قله، این آخرین و ناشناخته‌ترین بخش که در سال 2008 از آن نقطه بازگشتند، رسیدند. آنها در هنگام صعود به قله لحظات متفاوتی را تجربه می‌کردند و هیجان فتح Meru بسیار لذت‌بخش بود.آنها در اکتبر 2011 به عنوان اولین صعودکنندگان‌‌‌‌‌، موفق به صعود به مرو شدند و در رکوردهای جهانی گینس ثبت گردید. تماشای تجربه فوق‌العاده صعود به ارتفاعات مرو را از دست ندهید.